سرطان لنفوم چیست؟

سرطان لنفوم چیست؟

سرطان لنفوم – علائم سرطان لنفوم-درمان سرطان لنفوم

لنفوم چیست؟

لنفوم  (Lymphoma) یک نوع سرطان است که در سیستم لنفاوی بدن ایجاد می‌شود. سیستم لنفاوی شامل لنفوسیت‌ها (نوعی سلول‌های سفید خون) و بافت‌های لنفوئیدی مانند لنفاوزدها، طحال و غده‌های لنفاوی است. لفوماها از افرادی شروع می‌شوند که سلول‌های لنفوئیدی غیرطبیعی تولید می‌کنند و رشد ناپایداری نشان می‌دهند. در نتیجه، سلول‌های لنفوما می‌توانند به اندازه بزرگی نامتعارف به افزایش بروند و به سایر مناطق بدن توسعه یابند. لفوماها به دو دسته اصلی تقسیم می‌شوند: لنفوماهای هاجنی (Hodgkin) و لنفوماهای غیرهاجنی (Non-Hodgkin). این دو دسته تفاوت‌هایی در شکل ظاهری سلول‌های سرطانی و رفتار بالینی دارند. درمان لفوماها بسته به نوع، مرحله بالینی و سایر عوامل متغیر است و ممکن است شامل شیمی درمانی، رادیوتراپی، تراشه‌نگاری استخوان، آنتی‌بادی‌ها و در برخی موارد ترکیبی از این روش‌ها باشد.

سرطان لنفوم یک بیماری سرطانی است که به بافت‌های لنفاوی و سیستم لنفاوی بدن مربوط می‌شود. لنفوم‌ها از انحصار انواع سلول‌های لنفاوی به وجود می‌آیند که به نظرهای لنفاوی متصل هستند و در تولید آنتی‌بادی‌ها و تنظیم واکنش‌های ایمنی بدن نقش دارند. این بیماری ممکن است در هر سنی اتفاق بیفتد، اما معمولاً در افراد بالغتر و پیرتر شایع‌تر است.

سرطان لنفوم
سرطان لنفوم

انواع سرطان لنفوم

لنفوماها به طور کلی به دو دسته اصلی تقسیم می‌شوند: لنفوماهای هاجکین (Hodgkin) و لنفوماهای غیرهاجکین (Non-Hodgkin). اما لنفوماهای غیرهاجکین به بیش از ۶۰ نوع مختلف تقسیم می‌شوند که هر کدام از این نوع‌ها ویژگی‌ها و خصوصیات متفاوتی دارند. به عنوان مثال، برخی از انواع رایج لنفوماهای غیرهاجکین شامل لنفوما دهانی، لنفوما مغزی، لنفوما پوستی، لنفوما مرکزی عصبی، لنفوما مانتل‌سلولی و لنفوما فولیکولار می‌باشند. هر یک از این انواع لنفوماها دارای ویژگی‌ها و علائم خاص خود هستند و نیاز به تشخیص و درمان متناسب با آن‌ها دارند.

 

علائم سرطان لنفوم

علائم لنفوما می‌توانند متنوع باشند و بسته به نوع و مرحله بیماری متفاوت باشند. اما برخی از علائم رایج لنفوما شامل موارد زیر می‌شوند:

  1. بزرگ شدن غده‌های لنفاوی: ظهور یا بزرگ شدن غده‌های لنفاوی در مناطقی مانند گردن، زیربغل، درون شکم و زیر دیگر دستگاه‌ها.
  2. تورم و ورم: تورم و ورم در مناطق مختلف بدن به دلیل بزرگ شدن غده‌های لنفاوی یا توده‌های لنفوما.
  3. سستی و خستگی: احساس سستی بیشتر از حد معمول و خستگی پایدار بدون دلیل قابل توجیه.
  4. تب و عفونت‌های مکرر: تب بدون دلیل قابل توجیه و عفونت‌های مکرر و ناشی از سیستم ایمنی ضعیف.
  5. افت وزن: کاهش وزن بدن بدون دلیل قابل توجیه، از دست دادن اشتها و کاهش انرژی.
  6. علائم سیستمیک: علائمی مانند اشکال خون، عرق شبانه، احساس نفس نفس‌کشیدن و بی‌خوابی.

این تنها برخی از علائم رایج لنفوما هستند و ممکن است علائم دیگری نیز وجود داشته باشد. در صورت تجربه هر یک از این علائم، مهم است که به پزشک مراجعه کرده و تشخیص دقیق و درمان مناسب را دریافت کنید.

علائم سرطان لنفوم

علت ایجاد بیماری لنفوم چیست؟

علت دقیق بروز لنفوما هنوز به طور کامل مشخص نشده است. اما برخی از عوامل و علل زیر ممکن است نقشی در ایجاد این بیماری داشته باشند:

  1. عوامل ژنتیکی: برخی از انواع لنفوماها به عوامل ژنتیکی و ارثی مرتبط هستند. برخی از ژن‌ها ممکن است باعث افزایش خطر ابتلا به لنفوما شوند.
  2. سیستم ایمنی ضعیف: افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند، مانند افرادی که عضوی از تراپی ضدرفضایی مانند پیوند آماده‌ی بنما هستند یا به علت بیماری‌هایی مانند ایدز وابسته به ایمنی ضعیف هستند، ممکن است به لنفوما مستعدتر باشند.
  3. عوامل عفونی: برخی از عفونت‌ها و ویروس‌ها مانند ویروس اپشتین-بار (Epstein-Barr virus)، ویروس هومنه‌لوکئمی‌های ویروسی انسانی (Human T-cell leukemia virus) و هلیکوباکتر پیلوری (Helicobacter pylori) در برخی از انواع لنفوماها نقش دارند.
  4. عوامل محیطی: برخی عوامل محیطی مانند تعرض به مواد شیمیایی سمی، تابش ناشی از رادیوتراپی یا رادونوکلئیدهای مشابه، استفاده طولانی مدت از فارماکوها و عوامل مشابه ممکن است در برخی از موارد باعث ایجاد لنفوما شوند.

مهم است بدانید که لنفوما یک بیماری پیچیده است و احتمالاً ترکیبی از عوامل مذکور و عوامل دیگر در بروز آن نقش دارند. همچنین، برخی از انواع لنفوماها به صورت تصادفی و بدون وجود علت قابل شناسایی وارد می‌شوند.

 

عوامل خطر (ریسک فاکتورها)ابتلا به لنفوم کدامند؟

برخی از عوامل خطر (ریسک فاکتورها) ابتلا به لنفوما عبارتند از:

  1. سن و جنس: ریسک ابتلا به برخی از انواع لنفوماها با سن و جنس مرتبط است. برخی از نوع‌های لنفوما، مانند لنفوما هاجکین، بیشتر در دوران جوانی و نوجوانی شیوع دارند، در حالی که برخی از نوع‌های دیگر لنفوما به صورت مساوی در هر سنی و جنسیتی رخ می‌دهند.
  2. عوامل ژنتیکی: وجود تاریخچه خانوادگی از لنفوما می‌تواند ریسک ابتلا به این بیماری را افزایش دهد. ژنتیک و وراثت ممکن است نقشی در بروز برخی از انواع لنفوماها داشته باشند.
  3. سیستم ایمنی ضعیف: افرادی که سیستم ایمنی ضعیف دارند، مانند افرادی که عضوی از تراپی ضدرفضایی هستند یا به علت بیماری‌هایی مانند ایدز وابسته به ایمنی ضعیف هستند، در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به لنفوما قرار دارند.
  4. عفونت‌ها: برخی عفونت‌ها و ویروس‌ها مانند ویروس اپشتین-بار (Epstein-Barr virus)، ویروس هومنه‌لوکئمی‌های ویروسی انسانی (Human T-cell leukemia virus) و هلیکوباکتر پیلوری (Helicobacter pylori) با افزایش خطر لنفوما مرتبط هستند.
  5. عوامل محیطی: تعرض به مواد شیمیایی سمی، تابش ناشی از رادیوتراپی یا رادونوکلئیدهای مشابه، استفاده طولانی مدت از فارماکوها و عوامل مشابه نیز می‌توانند به افزایش خطر ابتلا به لنفوما منجر شوند.

مهم است بدانید که وجود یک یا چند عامل خطر برای ابتلا به لنفوما، به تنهایی نمی‌تواند ایجاد بیماری را تضمین کند. همچنین، برخی از انواع لنفوماها بدون وجود عوامل خطر مشخص قابل تشخیص هستند و برعکس، افرادی با عوامل خطر مشابه همچنان می‌توانند به صورت عادی باقی بمانند.

تشخیص سرطان لنفوم
تشخیص سرطان لنفوم

تشخیص سرطان لنفوم

تشخیص لنفوما اغلب توسط تیم پزشکی و شامل مراحل زیر است:

  1. معاینه فیزیکی: پزشک ممکن است با معاینه بدن و بررسی ناحیه‌های مشکوک به وجود لنفوما، بررسی اندازه و فرم غده‌های لنفاوی، بررسی علائم و نشانه‌های بالینی و جمع‌آوری سابقه پزشکی، شروع به تشخیص لنفوما کند.
  2. آزمایشات خون و تصویربرداری: آزمایشات خون شامل تعداد سلول‌های خون، تست‌های بیوشیمیایی و آزمایشات خاصی می‌شود. تصویربرداری نیز می‌تواند شامل رادیوگرافی، تراشه‌نگاری کامپیوتری (CT scan)، تصویربرداری پزشکی هسته‌ای (PET scan) و سونوگرافی باشد.
  3. بیوپسی: اگر پزشک شک داشته باشد که شاید لنفوما وجود داشته باشد، بیوپسی انجام می‌شود. این عملیات شامل جمع‌آوری نمونه‌ای از بافت لنفوما یا غده‌های لنفاوی برای بررسی تحت میکروسکوپ و تشخیص نوع لنفوما است. بیوپسی می‌تواند به صورت سوزنی، باز یا با استفاده از روش‌های دیگر انجام شود.
  4. تشخیص مولکولی: آزمون‌های مولکولی مانند PCR (Polymerase Chain Reaction) ممکن است استفاده شوند تا ژن‌های خاصی که در لنفوماها موجود هستند، تشخیص داده شوند.
بیشتر بخوانید :   سرطان روده بزرگ، انواع، علائم، تشخیص، درمان سرطان تیروئید

پس از انجام این مراحل، پزشک می‌تواند نوع لنفوما را تشخیص دهد، مرحله بیماری را تعیین کند و برنامه درمانی مناسب را تدوین کند. برای تشخیص دقیق و درمان لنفوما، مشاوره و تعامل مکرر با تیم پزشکی متخصص و انجام آزمایشات مورد نیاز است.

 

درمان سرطان لنفوم به چه صورت هست ؟

درمان لنفوما به صورت متناسب با نوع، مرحله و ویژگی‌های فردی هر بیمار تعیین می‌شود. روش‌های درمانی لنفوما شامل موارد زیر می‌شوند:

  1. شیمی درمانی (کیمیوتراپی): استفاده از داروهای شیمی درمانی برای نابودی سلول‌های سرطانی. این داروها می‌توانند از طریق خون به سراسر بدن راه یابند و سلول‌های سرطانی را در نقاط مختلف بدن تخریب کنند.
  2. رادیوتراپی: استفاده از پرتوهای با انرژی بالا برای نابودی سلول‌های سرطانی. رادیوتراپی معمولاً محدود به ناحیه مشخصی از بدن استفاده می‌شود و می‌تواند به تسکین علائم مربوط به لنفوما کمک کند.
  3. تراشه‌نگاری استخوان: انتقال سلول‌های بنمایی سالم به بدن بیمار با لنفوما. این روش معمولاً در درمان برخی از انواع لنفوماهای هاجکین مورد استفاده قرار می‌گیرد.
  4. آنتی‌بادی‌ها: استفاده از داروهایی که به سلول‌های سرطانی متصل شده و ایجاد تخریب و ضربه به آنها کمک می‌کند.
  5. درمانهای هدفمند مولکولی: استفاده از داروها و درمان‌هایی که به صورت هدفمند و بر اساس ویژگی‌های مولکولی سلول‌های سرطانی عمل می‌کنند.
  6. پیوند بنما (ترابرد پایدار خون‌شناسی): استفاده از پیوند بنما برای جایگزینی سلول‌های خون‌ساز سالم در بیمارانی که سلول‌های خونی نرمال در آنها تخریب شده است.

 

آیا سرطان لنفوم درمان جایگزین دارد؟

در برخی موارد، مراجعه به روش‌های درمانی جایگزین و مکمل می‌تواند در کنار درمان‌های سنتی برای بهبود و کاهش عوارض بیماری لنفوما مورد استفاده قرار بگیرد. اما مهم است توجه داشته باشید که هرگونه تصمیم در مورد درمان لنفوما باید با توجه به نوع، مرحله و ویژگی‌های فردی هر بیمار توسط تیم پزشکی متخصص تعیین شود. در زیر به برخی از روش‌های درمان جایگزین مورد استفاده در برخی افراد با لنفوما اشاره می‌کنم:

  1. طب سنتی و تکمیلی: برخی افراد ممکن است از روش‌های طب سنتی و تکمیلی مانند طب سوزنی (آکوپانکچر)، طب گیاهی، مکمل‌های غذایی، ماساژ و تمرینات روانشناختی بهره ببرند. اما توجه داشته باشید که باید با پزشک خود در مورد استفاده از این روش‌ها صحبت کنید و تأثیرات آنها بر درمان لنفوما را مورد ارزیابی قرار دهید.
  2. تغذیه سالم: تغذیه مناسب و سالم می‌تواند بهبود کیفیت زندگی و افزایش ایمنی بدن در برابر لنفوما را تقویت کند. مصرف مواد غذایی سالم و تازه، میوه‌ها، سبزیجات، میان وعده‌های سالم، محدودیت مصرف چربی‌های اشباع شده و شیرینی‌ها می‌تواند مفید باشد.
  3. تمرینات ورزشی: ورزش و فعالیت بدنی منظم می‌تواند بهبود روحیه و فیزیکی بیمار را تقویت کند. با این حال، می‌بایست با پزشک خود در مورد نوع و مقدار ورزشی که می‌توانید انجام دهید مشورت کنید.

 

اولین علائم لنفوم چیست ؟

اولین علائم لنفوما ممکن است متناسب با نوع و مرحله بیماری متفاوت باشد. در برخی موارد، لنفوما در مراحل ابتدایی بدون علائم خاص ظاهر می‌شود و تشخیص آن سخت می‌شود. با این حال، برخی از علائم رایج لنفوما شامل موارد زیر می‌شوند:

  1. بزرگ شدن غده‌های لنفاوی: این یکی از نشانه‌های شایع لنفوما است. ظهور یا بزرگ شدن غده‌های لنفاوی در مناطقی مانند گردن، زیربغل، درون شکم و زیر دیگر دستگاه‌ها ممکن است مشاهده شود.
  2. تورم و ورم: لنفوما می‌تواند منجر به تورم و ورم در مناطق مختلف بدن شود، به خصوص در ناحیه غده‌های لنفاوی.
  3. عوارض مربوط به سیستم عصبی: بستگی به محل و گسترش لنفوما، ممکن است علائمی مانند درد سر، تغییر در وضعیت ذهنی، اشکال خواب، و مشکلات تعادل و حرکت را تجربه کنید.
  4. علائم سیستمیک: لنفوما می‌تواند به علائمی مانند تب بی‌دلیل، عرق شبانه، لاغری بیش از حد، خستگی و سستی بیش از حد همراه باشد.
  5. علائم گوارشی: برخی از افراد با لنفوما ممکن است علائمی مانند تغییرات در روده‌ها، درد شکم، تهوع، استفراغ و مشکلات هضمی داشته باشند.

اگر این علائم را تجربه می‌کنید یا هر نگرانی دیگری درباره سلامت خود دارید، بهتر است به پزشک مراجعه کنید تا تشخیص دقیق و درمان مناسب را دریافت کنید.

 

کدام لنفوم خطرناک است؟

هر نوع لنفوما می‌تواند خطرناک باشد، اما برخی از انواع لنفوماها معمولاً به عنوان لنفوماهای بدخیم تلقی می‌شوند و ممکن است خطرناک‌تر باشند. برای مثال:

  1. لنفوما هاجکین (Hodgkin’s Lymphoma): این نوع لنفوما معمولاً با ظهور غده‌های لنفاوی بزرگ و مشخصات خاصی مانند سلول‌های ریدر-اسرنبرگ و گوغری-ریدر-اسرنبرگ همراه است. با درمان مناسب، بیشتر بیماران مبتلا به لنفوما هاجکین بهبود می‌یابند.
  2. لنفوما پیشرفته غیرهاجکین (Aggressive Non-Hodgkin’s Lymphoma): برخی از انواع لنفوماهای غیرهاجکین با رشد سریع و تجمع سلول‌های سرطانی در سراسر بدن و عدم پاسخ خوب به درمان ممکن است خطرناک باشند. این شامل نوع‌هایی مانند لنفوما دیفیوز بزرگ‌سلولی (Diffuse Large B-cell Lymphoma) و لنفوبلاستیک لنفوما بزرگ سلولی (Burkitt Lymphoma) است.

مهم است بدانید که تشخیص و سطح خطر لنفوما باید توسط پزشک متخصص تعیین شود و بهترین راهکار درمانی برای هر فرد بسته به نوع و ویژگی‌های بیماری او تعیین خواهد شد. هماهنگی با تیم پزشکی متخصص و دریافت مراقبت‌های منظم و مناسب بسیار مهم است.

 

علائم سرطان لنفوم خوش خیم کدامند؟

لنفوم خوش‌خیم یا لنفوماهای خوش‌خیم، یک نوع لنفوما است که معمولاً رشد آهسته‌تری دارد و نسبتاً کم‌خطرتر از لنفوماهای بدخیم است. این نوع لنفوما در بسیاری از موارد نیاز به درمان فوری ندارد و به صورت تشخیصی تعقیب می‌شود. در صورت وجود لنفوم خوش‌خیم، برخی از علائم و نشانه‌های ممکن عبارتند از:

  1. بزرگ شدن غده‌های لنفاوی: غده‌های لنفاوی در مناطقی مانند گردن، زیربغل و درون شکم ممکن است بزرگ شوند. اما معمولاً این بزرگی به ندرت به حدی است که موجب ناراحتی یا مشکلات جدی شود.
  2. عدم راحتی یا درد: ممکن است برخی از افراد با لنفوم خوش‌خیم احساس عدم راحتی یا درد در ناحیه غده‌های لنفاوی داشته باشند. اما این علائم معمولاً نیاز به درمان فوری ندارند.
  3. علائم سیستمیک: برخی از علائم عمومی مانند خستگی، سستی، افت وزن، تب مداوم و عرق شبانه نیز ممکن است وجود داشته باشد. اما این علائم معمولاً خفیف و ناشایسته نیستند.
بیشتر بخوانید :   درمان آرتروز زانو با طب سنتی

مهم است بدانید که هر یک از این علائم برای هر فرد ممکن است متفاوت باشد و تنها بر اساس علائم و نشانه‌های فردی نمی‌توان تشخیص دقیقی را قائل شد. در صورت تجربه هرگونه علامت یا نگرانی، مراجعه به پزشک برای تشخیص دقیق و درمان مناسب الزامی است.

 

آیا سرطان لنفوم درمان میشود ؟

بله، سرطان لنفوما معمولاً قابل درمان است. درمان لنفوما بستگی به نوع و مرحله بیماری، ویژگی‌های فردی بیمار و سایر عوامل دارد. روش‌های درمان لنفوما شامل موارد زیر می‌شوند:

  1. کیمیوتراپی (شیمی درمانی): استفاده از داروهای شیمی درمانی برای نابودی سلول‌های سرطانی. این داروها ممکن است به صورت خوراکی، تزریق وریدی یا تزریق مستقیم به ناحیه لنفوما استفاده شوند.
  2. رادیوتراپی: استفاده از پرتوهای با انرژی بالا برای نابودی سلول‌های سرطانی. رادیوتراپی ممکن است به صورت محدود به ناحیه لنفوما (رادیوتراپی محلی) یا در برخی موارد به تمام بدن (رادیوتراپی سراسری) استفاده شود.
  3. پیوند بنما (ترابرد پایدار خون‌شناسی): استفاده از پیوند بنما برای جایگزینی سلول‌های خون‌ساز سالم در بیمارانی که سلول‌های خونی نرمال در آنها تخریب شده است. در این روش، سلول‌های بنمایی سالم از یک فرد (معمولاً خویشاوند نزدیک یا ناشنوای) جمع‌آوری و به بیمار منتقل می‌شوند.
  4. درمانهای هدفمند مولکولی: استفاده از داروها و درمان‌هایی که به صورت هدفمند و بر اساس ویژگی‌های مولکولی سلول‌های سرطانی عمل می‌کنند. این درمان‌ها می‌توانند بر اساس تست‌های ژنتیکی و بیومارکرها تعیین شوند.

درمان لنفوما بستگی به نوع و ویژگی‌های خاص هر بیمار دارد و بهترین روش‌های درمانی باید توسط پزشک متخصص تعیین شوند. درمان ممکن است شامل یک یا ترکیبی از این روش‌ها باشد و ممکن است نیاز به مراقبت‌ها و پیگیری‌های طولانی مدت داشته باشد.

 

طول عمر بیماران سرطان لنفوم چقدر هست ؟

طول عمر بیماران سرطان لنفوما بستگی به عوامل متعددی دارد، از جمله نوع لنفوما، مرحله بیماری، ویژگی‌های فردی بیمار و درمان دریافتی. برخی از لنفوماها به خوبی درمان می‌شوند و بیماران می‌توانند بهبود کامل یابند، در حالی که در برخی موارد، بیماران ممکن است با تجویز درمان‌های مداوم و پیگیری همزمان با ایمنی طولانی‌مدت زندگی کنند. برای بیشترین دقت، اطلاعات بروز و تخصصی را باید از پزشکان متخصص و تیم درمانی خود دریافت کنید، زیرا هر حالت بیماری منحصر به فرد است و پیش‌بینی دقیق نیازمند ارزیابی دقیق توسط پزشکان است.

 

علت ایجاد سرطان لنفوم چیست؟

علت ایجاد سرطان لنفوما هنوز به طور دقیق مشخص نشده است. اما برخی از عوامل مرتبط با افزایش خطر ابتلا به سرطان لنفوما عبارتند از:

  1. عوامل ژنتیکی: وجود تغییرات ژنتیکی در سلول‌های لنفوما می‌تواند برخی از انواع سرطان لنفوما را افزایش دهد. در برخی موارد، این تغییرات ژنتیکی می‌توانند به ارث رسیده و بیماری را در بعضی افراد خانواده بیشتر کنند.
  2. ضعف سیستم ایمنی: سیستم ایمنی ضعیف می‌تواند باعث افزایش خطر ابتلا به سرطان لنفوما شود. مواردی مانند سابقه بیماری‌های ایمنی ناشی از ویروس همچون HIV و هپاتیت C، عواملی که سیستم ایمنی را ضعیف می‌کنند، می‌تواند به افزایش خطر ابتلا به لنفوما مرتبط باشد.
  3. عوامل عفونی: برخی از عفونت‌های ویروسی و باکتریایی می‌توانند باعث افزایش خطر ابتلا به برخی از انواع سرطان لنفوما شوند. به عنوان مثال، ویروس اپشتین-بار (Epstein-Barr) که منجر به بروز برخی از انواع لنفوماهای هاجکین می‌شود.
  4. عوامل محیطی: برخی عوامل محیطی نیز به افزایش خطر ابتلا به سرطان لنفوما مرتبط هستند. این شامل قرار گرفتن در معرض تابش ناشی از برخی از فناوری‌های پزشکی، مواد شیمیایی خطرناک، مواد رادیواکتیو، آلودگی هوا و غذا، و عوامل دیگر است.

مهم است بدانید که علت ایجاد سرطان لنفوما ممکن است ترکیبی از عوامل ژنتیکی، محیطی و سایر عوامل باشد. هرچند، بیشتر افرادی که با فاکتورهای خطر مرتبط هم در تماس بوده باشند، لنفوما را توسعه نمی‌دهند و برعکس، برخی از افراد بدون وجود فاکتورهای خطر مشخص ممکن است به لنفوما مبتلا شوند.

راه های تشخیص سرطان لنفوم
راه های تشخیص سرطان لنفوم

راه های تشخیص سرطان لنفوم

تشخیص لنفوما باید توسط پزشک متخصص انجام شود. اگر شما نگران وجود لنفوما هستید یا علائمی که ممکن است با لنفوما مرتبط باشد تجربه می‌کنید، بهترین کار این است که به پزشک خود مراجعه کنید. پزشک شما می‌تواند شما را معاینه کند و سوابق پزشکی شما را بررسی کند. او ممکن است از شما سوالاتی درباره علائم، سابقه خانوادگی، عوامل ریسک و سایر جنبه‌های مرتبط با سلامت شما بپرسد. سپس می‌تواند به شما تست‌ها و آزمایشاتی نظیر آزمایش خون، آزمایش‌های تصویربرداری مانند سونوگرافی، تراشه‌نگاری استخوان یا بیوپسی ارائه دهد تا تشخیص دقیق را تعیین کند.

به خاطر داشته باشید که تنها یک پزشک متخصص می‌تواند تشخیص نهایی لنفوما را بدهد. در صورت نگرانی خاص، سریعاً به پزشک خود مراجعه کنید تا ارزیابی کامل انجام شود و لازم‌الاجراهای مناسب صورت بگیرد.

 

علائم سرطان لنفوم در آزمایش خون چیست؟

آزمایش خون می‌تواند برخی نشانه‌ها و علائم مرتبط با لنفوما را نشان دهد، اما برای تشخیص دقیق لنفوما، نیاز به ترکیب اطلاعات بالینی، تصویربرداری و بیوپسی است. در آزمایش خون ممکن است موارد زیر مورد بررسی قرار گیرند:

  1. شمارش کامل خون: در این آزمایش، تعداد سلول‌های خونی شما از جمله لنفوسیت‌ها (نوع سلول‌های لنفوسیتی) بررسی می‌شود. افزایش یا کاهش غیرطبیعی در تعداد لنفوسیت‌ها ممکن است به عنوان یک نشانه اولیه برای لنفوما در نظر گرفته شود.
  2. آنالیز سلول‌های خونی: این آزمایش به بررسی ویژگی‌های سلول‌های خونی مانند اندازه، شکل و ساختار سلول‌ها می‌پردازد. تغییرات غیرطبیعی در سلول‌ها ممکن است نشان‌دهنده وجود لنفوما باشد.
  3. بررسی بیوشیمی خون: این آزمایش شامل اندازه‌گیری سطح مواردی مانند آنزیم‌ها، پروتئین‌ها، سدیم، پتاسیم و غیره است. برخی تغییرات در این موارد ممکن است با لنفوما مرتبط باشد.
  4. آزمایش‌های تکمیلی: به طور تکمیلی، آزمایش‌های دیگری مانند بررسی سطح لاکتات دهیدروژناز (LDH)، آنالیز گلبولهای سفید خون و آزمایش‌های سایر سیستم‌های بدن می‌تواند انجام شود تا اطلاعات بیشتری درباره وضعیت سلامت شما دریافت شود.
بیشتر بخوانید :   سرطان آلت تناسلی چیست؟

.

علائم لنفوم در آزمایش خون

علائم لنفوما ممکن است در آزمایش خون مشخص نشوند به طوری که بتوان به طور مستقیم آن را تشخیص داد. با این حال، در آزمایش خون می‌توان موارد زیر را بررسی کرد که ممکن است نشان‌دهنده وجود لنفوما یا تغییرات در سیستم لنفوئید باشند:

  1. تعداد و نسبت سلول‌های خونی: در آزمایش خون، تعداد سلول‌های خونی از جمله لنفوسیت‌ها، نوع سلول‌های لنفوسیتی، بررسی می‌شود. افزایش غیرطبیعی یا کاهش تعداد لنفوسیت‌ها می‌تواند مؤشری اولیه برای وجود لنفوما باشد.
  2. تغییرات در شکل و ساختار سلول‌ها: بررسی آزمایش خون می‌تواند تغییرات غیرطبیعی در شکل و ساختار سلول‌های خونی، از جمله سلول‌های لنفوسیتی نشان دهد.
  3. سطح بیوشیمی خون: آزمایش‌های بیوشیمی خون شامل اندازه‌گیری آنزیم‌ها، پروتئین‌ها، سدیم، پتاسیم و سایر موارد است. تغییرات غیرطبیعی در این موارد ممکن است به نشانه لنفوما باشد.

مهم است بدانید که تشخیص دقیق لنفوما نیاز به ارزیابی جامع توسط پزشک متخصص و استفاده از ترکیبی از ابزارها و آزمایش‌های تشخیصی دارد. آزمایش خون تنها یکی از ابزارهای مورد استفاده است و نیاز به بررسی‌های بیشتر و متعددتر مانند آزمایش‌های تصویربرداری و بیوپسی دارد. بهترین راهکار این است که با پزشک خود در مورد هر نگرانی خاصی که دارید مشورت کنید و در صورت لزوم، تست‌ها و آزمایشات لازم را انجام دهید.

 

آزمایش جهت تشخیص لنفوم چی هست ؟

برای تشخیص دقیق لنفوما، علاوه بر معاینه فیزیکی و تاریخچه بیماری، ممکن است آزمایشات و فرآیندهای متعددی انجام شود. برخی از آزمایشات و روش‌های تشخیصی معمول برای لنفوما عبارتند از:

  1. آزمایش خون: این آزمایش شامل شمارش کامل سلول‌های خونی، شکل و ساختار سلول‌ها، نسبت سلول‌ها، و آزمایش‌های بیوشیمی مرتبط با خون است. تغییرات غیرطبیعی در این آزمایش‌ها ممکن است نشان دهنده وجود لنفوما باشد.
  2. بیوپسی: در این روش، نمونه‌ای از بافت لنفوما یا غده‌های لنفاوی دریافت می‌شود تا تحت میکروسکوپ بررسی شود. بیوپسی ممکن است به صورت سوزنی (Fine Needle Aspiration)، بیوپسی باز (Open Biopsy) یا بیوپسی لنفوما درونی (Endoscopic Biopsy) انجام شود.
  3. آزمایش پانکراس: در این آزمایش، سلول‌های لنفوما از لنفوماهای موجود در نخاع استخوان یا بافت‌های دیگر جمع‌آوری می‌شوند و طبقه‌بندی و تجزیه‌وتحلیل می‌شوند.
  4. آزمایش‌های تصویربرداری: از جمله آنها می‌توان به اسکن محلی (CT scan)، مغناطیسی تصویربرداری (MRI)، سونوگرافی و پت اسکن (PET scan) اشاره کرد. این آزمایش‌ها به تصویربرداری دقیق از بدن و بررسی گسترش لنفوما در بدن کمک می‌کنند.
  5. آزمایش‌های مولکولی: 

 

لنفوم هوچکین چیست؟

لنفوم هاجکین (Hodgkin lymphoma) یا هچکین لنفوم، یک نوع سرطان لنفوما است که بیشتر در جوانان و بزرگسالان جوان رخ می‌دهد. در این بیماری، سلول‌های لنفوما به نام سلول‌های ریدر-شترنبرگ (Reed-Sternberg) در بافت لنفوئید (سیستم لنفاوی) شکل می‌گیرند. لنفوم هوچکین می‌تواند در هر قسمتی از سیستم لنفاوی شروع شود، اما معمولاً با غده‌های لنفاوی درون شکم، گردن و زیربغل شروع می‌شود و به سایر مناطق بدن گسترش می‌یابد.

علائم بالقوه لنفوم هوچکین عبارتند از:

  • بزرگ شدن غده‌های لنفاوی بی‌درد و متحرک، به خصوص در گردن، زیربغل و درون شکم
  • خستگی و ضعف عمومی
  • تب مداوم و عرق شبانه
  • افت وزن بدون دلیل
  • افتادگی آنی پاها

تشخیص نهایی لنفوم هوچکین بر اساس بررسی نمونه بافت بیمار به وسیله بیوپسی و سایر آزمایش‌ها انجام می‌شود. درمان لنفوم هوچکین به مرحله بیماری، سن بیمار و سایر عوامل بستگی دارد و معمولاً شامل کیمیوتراپی، رادیوتراپی، یا ترکیبی از این دو است.

لنفوم غیر هوچکین چیست ؟

لنفوم غیرهوچکین (Non-Hodgkin lymphoma) یک گروه گسترده از سرطان‌های لنفوما است که سلول‌های بدخیمی در سیستم لنفاوی را تحت تأثیر قرار می‌دهد. در مقابل لنفوم هوچکین که دارای سلول‌های Reed-Sternberg است، لنفوم غیرهوچکین از تنوع بیشتری از سلول‌های بدخیم تشکیل شده است.

لنفوم غیرهوچکین به دو صورت پرولیفراتیو و ناپرولیفراتیو تقسیم می‌شود. در صورت پرولیفراتیو، سلول‌های سرطانی به طور فزاینده افزایش می‌یابند و می‌توانند باعث بزرگی غده‌های لنفاوی و گسترش به سایر قسمت‌های بدن شوند. در صورت ناپرولیفراتیو، سلول‌های سرطانی تا حد زیادی پیشرفت کرده و به صورت پراکنده در بدن وجود دارند.

لنفوم غیرهوچکین بسیار متنوع است و بیش از ۶۰ نوع مختلف از آن شناخته شده است، از جمله لنفوم فولیکولار، لنفوم پاییزی، لنفوم دیفیوز بزرگ‌سلولی، لنفوم سلول‌های بیزار و غیره. هر نوع لنفوم غیرهوچکین ویژگی‌های منحصر به فردی از جمله رفتار بالینی، پیش‌بینی و نیازهای درمانی دارد.

 

شیوع این بیماری در کجا بیشتر است؟

شیوع لنفوم غیرهوچکین (Non-Hodgkin lymphoma) در سراسر جهان وجود دارد و می‌تواند در هر کشوری اتفاق بیافتد. شیوع این بیماری به عوامل متعددی بستگی دارد، از جمله:

  1. جغرافیایی: شیوع لنفوم غیرهوچکین در برخی مناطق جهان بیشتر است. برخی مناطقی که شیوع بالاتری از لنفوم غیرهوچکین دارند عبارتند از اروپا، امریکای شمالی، استرالیا و برخی کشورهای آفریقایی.
  2. عوامل ریسک: عوامل ریسکی مانند سن بالا، سابقه عفونت‌های ویروسی مانند ویروس لنفوتروپیک تی‌سل‌ها انسانی نوع ۸ (HHV-8)، HIV/AIDS و هپاتیت C، ضعف سیستم ایمنی، تعداد بیش از حد لنفوسیت‌ها، برخی مواد شیمیایی، تعداد بیش از حد دریافت کنندگان تراشه‌های خون و برخی بیماری‌های اتوایمیون ممکن است شیوع لنفوم غیرهوچکین را افزایش دهند.
  3. نوع لنفوم: شیوع لنفوم غیرهوچکین نیز بستگی به نوع خاص لنفوم غیرهوچکین دارد. برخی از انواع لنفوم غیرهوچکین رایج‌تر هستند و برخی دیگر کمتر رایج هستند.

مهم است بدانید که شیوع لنفوم غیرهوچکین در هر منطقه و کشوری می‌تواند متفاوت باشد و فاکتورهای بسیاری در آن نقش دارند. برای اطلاعات دقیق‌تر در مورد شیوع لنفوم غیرهوچکین در منطقه خاصی، بهتر است به داده‌های آماری و مطالعات به روز در آن منطقه مراجعه کنید.

دوره پذیرش و نمونه گیری آزمایشگاه

 

پر فروش‌ترین محصولات

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

واتساپ
تلگرام
اینستاگرام
تماس صوتی
پیامک
تماس با پشتیبانی مسترآزمایش